Czułość wobec nieuchronnego. O tym, czego nie potrafimy ocalić w książce “Dom Róży Krýsuvík” Huberta Klimko-Dobrzanieckiego
Otwierający „Dom Róży” Huberta Klimko-Dobrzanieckiego fragment, poświęcony „drugiemu domowi”, zamieszkiwanemu „pomiędzy wyjściem a powrotem”, nakreśla główną metaforę książki. Życie zostaje w niej ujęte jako czas prowizorycznego pobytu, a śmierć jako powrót do domu, ale pozbawiona wygodnego, religijnego ukojenia. Metafizyka Klimko-Dobrzanieckiego jest podszyta strachem, fizjologią i bezradnością; nie prowadzi ku wzniosłości, lecz stawia pytanie, co dzieje …
