Showing 49 Result(s)

Buraki, obłęd i rozpad – fenomen „Beta vulgaris”

„Beta vulgaris” Margie Sarsfield to debiut świadomie wymykający się prostym klasyfikacjom. Reklamowany jako ekohorror, okazuje się przede wszystkim studium psychicznego rozpadu młodej kobiety wrzuconej w świat pracy fizycznej, klasowego upokorzenia i wstydu związanego z ciałem. Największy problem podczas lektury “Beta vulgaris” to rozbieżność między obietnicą a realizacją. Wydawca sugeruje ekohorror, folkową grozę czy weird, tymczasem …

Historia nie potrzebuje bohaterów. O “Śmiałym” Elżbiety Cherezińskiej

Śmiały Elżbiety Cherezińskiej to powieść historyczna, która wyraźnie wykracza poza ramy gatunkowej rekonstrukcji dziejów. Autorka nie tyle opowiada historię Bolesława Śmiałego, ile bada mechanizmy powstawania władzy, mitu i zdrady – zarówno w wymiarze politycznym, jak i symbolicznym. To proza, która traktuje historię nie jako zamknięty zbiór faktów, lecz jako pole narracyjnego konfliktu. Jednym z największych …

Między losem a strukturą. O “Demonie Copperheadzie” Barbary Kingsolver

Demon Copperhead Barbary Kingsolver to powieść, która świadomie podejmuje dialog z klasyką realizmu społecznego, a jednocześnie aktualizuje ją w sposób bezkompromisowy. Inspirowana Davidem Copperfieldem Charlesa Dickensa, książka nie jest prostą parafrazą ani literacką grą intertekstualną, lecz głęboko osadzoną w amerykańskiej rzeczywistości opowieścią o dzieciństwie, biedzie i systemowej przemocy. Kingsolver przenosi dziewiętnastowieczny model powieści w realia …

Historia naszych ciał. O “Akuszerkach” Sabiny Jakubowskiej

Akuszerki Sabiny Jakubowskiej to powieść, która konsekwentnie i z dużą świadomością literacką wpisuje się w nurt współczesnej prozy historyczno-społecznej, podejmującej temat kobiecego doświadczenia w długim trwaniu oraz kobiecej pracy reprodukcyjnej i opiekuńczej, którą autorka lokuje w kontekście społecznego niewidzenia i historycznego wyparcia. Autorka nie rekonstruuje historii w sensie faktograficznym, lecz buduje ją „od dołu”: z …

Krzyk, którego nie słychać. O pamięci ziemi w powieści “Nocami krzyczą sarny”

Nocami krzyczą sarny Katarzyny Zyskowskiej to powieść gęsta i wielowarstwowa, sytuująca się wyraźnie w nurcie współczesnej prozy ambitnej, która łączy realizm psychologiczny z elementami grozy, mitu i historii. To literatura pamięci – osobistej, zbiorowej i wypartej – ale także literatura miejsca, w której przestrzeń nie jest tłem, lecz pełnoprawnym uczestnikiem narracji. Autorka konstruuje fabułę na …

Mariusz Samp -“Szach mat. Jak umierali władcy Rosji”

Mariusz Samp, doktor historii, pisarz i publicysta, autor kilkunastu książek, prowadzi popularny portal „przezwieki”, na którym przybliża meandry polskiej i powszechnej historii. Najnowszą książkę – “Szach mat. Jak umierali władcy Rosji” poświęcił ostatnich chwilom życia rosyjskich władców: od Iwana Groźnego po Stalina. Książka Mariusza Sampa charakteryzuje się solidną, uporządkowaną i czytelną strukturą, zamkniętą w kilkunastu …